“Şimdilik hayal… Ama biliyorum: Her hayal bir gün yola çıkar.”

Uzun zamandır içimde bir his vardı.
Dört duvar bana dar gelmeye başladı. Saatlere, takvimlere sıkıştım kaldım. Sonra dedim ki:
“Ya yolda olsaydım?”

İşte o gün başladı bu hayal.
Bir karavan… İçinde sadece eşyalar değil, hayallerim, özgürlüğüm, belki de kendim.
Sade bir yaşam, bolca gökyüzü ve yolda olmanın huzuru.

Bu blog, “Bir Oda Gökyüzü”, sadece bir karavan yolculuğu değil.
Bu, kendini yeniden bulmanın, hayattan beklentilerini sadeleştirmenin ve gerçekten “yaşamanın” hikayesi.

Karavan almak istiyorum, evet. Ama aslında başka bir şeyin peşindeyim:
Daha az şeye sahip olup, daha çok hissetmenin… Daha az konuşup, daha çok dinlemenin…
Daha az kalabalık, daha çok doğa…

Yolda olmayı düşünen ya da en azından bazen “kaçıp gitsek ya” diyen herkes hoş geldi.
Belki aynı karavanı paylaşmayız ama aynı gökyüzünü mutlaka paylaşırız.

Çünkü özgür ruhlar, birbirini yolda bulur.